Archive for Kwiecień, 2015

Okres planowania

Okres planowania będzie dłuższy lub krótszy w zależności nie tylko od tego, ile czasu potrzeba na odzyskanie kosztów inwestycji, czy wywiązanie się z poprzednio podjętych zobowiązań, lecz również od elastyczności, z jaką można planować. Tak więc przedsiębiorstwo może się zdecydować na wydzierżawienie fabryki na 10 lat, nawet wtedy, gdy skądinąd nie musi planować na dłużej niż 3 lata. W tym wypadku można bowiem poddzierżawić z uprzedzeniem jedno lub dwuletnim, co umożliwi wywiązanie się ze zobowiązania. Gdy jednak nie da się zastosować elastyczności, wskazane jest planowanie na cały okres zaangażowania. To właśnie wyjaśnia, dlaczego wielkie towarzystwa naftowe przodują wśród wszystkich przedsiębiorstw w kraju pod względem zasięgu i doskonałości planowania długofalowego nie ma bowiem inwestycji o większym stopniu zaangażowania kapitału niż zagospodarowanie pól naftowych, prowadzenie rurociągów oraz budowa rafinerii.

Read the rest of this entry »

Techniki autokratyczne.

Techniki autokratyczne mają swoje źródło w przeświadczeniu kierownika, że jego podwładni powinni mieć jak najmniej swobody działania poza sytuacjami, w których dostają na to specjalne zezwolenie. W konsekwencji techniki charakterystyczne dla tego rodzaju kierowania cechują się skupieniem władzy w rękach kierownika, działaniem w oparciu o polecenia i sprecyzowane instrukcje wykonawcze oraz ścisły nadzór.

Read the rest of this entry »

Badania przemysłowe,

Coraz bardziej użyteczne stają się w ostatnich latach analizy input-output dokonywane przez administrację państwową i ekonomistów. Analizy te wskazują na związki między gałęziami przemysłu i na ich udział w wytwarzaniu oraz ich udział w globalnej produkcji kraju. W latach powojennych obliczono z dużą dokładnością zakupy i zbyt jednej gałęzi przemysłu u drugiej u. Mimo że dane te dotyczą przeszłości i nie stanowią przewidywań, związki pomiędzy różnymi gałęziami przemysłu oraz ich udział w globalnej produkcji nie zmieniają się w sposób gwałtowny. Można więc posługiwać się tymi wyliczeniami jako podstawą do przewidywań co do przyszłego popytu na produkcję danej gałęzi przemysłu na 3 lub 5 lat naprzód.

Read the rest of this entry »

TEORIA EKONOMII A PLANOWANIE CZ. III

Hart nazywa to maksymalizacją „bieżących zdyskontowanych wartości planowanych wpływów netto” po to, aby wziąć pod uwagę fakt, że przyszłe wpływy muszą być korygowane według stopy dyskontowej. Mimo że jest to niewątpliwie poprawka wprowadzona celem osiągnięcia absolutnej dokładności, w praktyce wprowadza się ją rzadko ze względu na margines błędów, którego nigdy nie da się uniknąć w planowaniu. W tym sensie jest to doskonalenie czegoś, co się nie da udoskonalić, a w każdym przypadku przedsiębiorca traktuje oprocentowanie kapitału jako odbicie przychodów, jakich oczekuje jako rezultatu swojego planu działania. wtedy,1 gdy wiążą się z lepszym wykorzystaniem środków produkcji i personelu.

Read the rest of this entry »

PRZESŁANKI ZEWNĘTRZNE: RYNEK ZBYTU CZ. II

Niektóre duże przedsiębiorstwa mogą sobie oczywiście pozwolić na opracowywanie szczegółowych i wyczerpujących, popartych dokładnymi badaniami przewidywań popytu na artykuły przemysłowe. Takich przewidywań dokonuje się w każdym większym dobrze prowadzonym przedsiębiorstwie i stanowią one podstawę dla opracowywania przewidywań popytu na wyroby przedsiębiorstwa.

Read the rest of this entry »

Zasada centralizacji Fayola

Kilkadziesiąt lat temu Fayol pisał o kierowaniu podwładnymi5. Zwrócił wówczas uwagę, że kierownik, który cieszy się dużym autorytetem, jest w stanie kierować ludźmi nie obawiając się żadnych ujemnych skutków i w rezultacie może on wyrobić u swoich pracowników jednolity punkt widzenia na interesy przedsiębiorstwa. Przekazywanie poleceń w dół przez szczeble pośrednie powoduje nieraz zniekształcanie ich, czasami nawet bezwiednie, przez kierowników każdego szczebla, a stąd wynika, że personel przedsiębiorstwa ma różne poglądy na jego cele.

Read the rest of this entry »

Różnorodność metod doskonalenia

Kandydaci tacy muszą również rozwijać w sobie postawę społeczną. Muszą oni mieć jasny pogląd na cele społeczne, rozumieć działanie sił społecznych i ich wzajemne powiązania, rozumieć, że społeczeństwo zapewnia zaspokojenie pragnień jednostki. Przede wszystkim jednak powinien on rozumieć, w jakim stopniu zatrudniające go przedsiębiorstwo może przyczynić się do wzrostu ogólnego dobrobytu społeczeństwa. Szkolenie obejmujące ten zakres zagadnień polega na studiowaniu odpowiedniej literatury, wykonywaniu specjalnych zadań, odbywaniu spotkań z przywódcami różnych ugrupowań społecznych oraz na przemyśleniu i przedyskutowaniu tych zagadnień. Pewną część tego szkolenia kandydat przechodzi w czasie studiów uniwersyteckich, większość spraw jednak wymaga, aby rozpracowywał je indywidualnie po zorientowaniu się, jaki rodzaj zagadnień jest specyficzny dla jego przedsiębiorstwa.

Read the rest of this entry »

Ustalenie przesłanek planistycznych

Ustalenie celu. Pierwszym krokiem w procesie planowania jest określenie jego celów. Krok ten musi być pierwszym na szczeblu całego przedsiębiorstwa, ale oczywista staje się konieczność ustalenia celu lub celów dla każdego planu pochodnego. Planowanie może mieć sens tylko wtedy, gdy zmierza do jakiegoś celu. Cel bowiem jest kluczem do określenia, jakie podstawowe działania należy wykonywać, na co zwrócić szczególną uwagę oraz co się osiągnie stosując sieć kierunków polityki, procedur, budżetów i programów.

Read the rest of this entry »

Efektywność planowania

Zrozumienie kompletności planowania wyjaśnia w dużym stopniu bezcelowość rozróżniania między ustalaniem kierunków polityki przedsiębiorstwa (opracowaniem wskazówek, jak należy myśleć przy podejmowaniu decyzji) a administrowaniem, czy rozróżnianiem między „kierownikiem” i „administratorem” czy „kontrolerem”. Mimo że jeden kierownik może mieć więcej i trudniejszej pracy planistycznej niż inny, lub — ze względu na swe uprawnienia i pozycję w strukturze organizacyjnej — określać bardziej zasadnicze i odnoszące się do większej części przedsiębiorstwa kierunki polityki, pozostaje nadal faktem oczywistym, że planowanie jest funkcją wszystkich kierowników bez względu na to, czy są oni dyrektorami naczelnymi czy mistrzami. Mistrz nadzorujący brygadę robotników drogowych lub robotników w fabryce planuje, mimo że działa w myśl ściśle sprecyzowanych poleceń i według ściśle określonych metod. Jest rzeczą ciekawą, że niektóre badania dotyczące zadowolenia z pracy wykazują, iż jednym z podstawowych czynników powodujących wybijanie się kierowników na niższym szczeblu organizacji jest ich umiejętność planowania 3.

Read the rest of this entry »

Tworzenie możliwości zdobywania szerokiego doświadczenia

Kierownictwo stwarzające nadającym się do awansu pracownikom możliwości zdobywania szerokiego doświadczenia może w ten sposób uzyskać wiele korzyści dla przedsiębiorstwa. Korzysta na tyra również sam kandydat na stanowisko kierownicze zdobywając i pogłębiając wiedzę techniczną. Kierownik, którego zakres czynności jest ograniczony do kierowania działem ekspedycji, specjalizuje się tylko w procedurach związanych z ustaleniem zapotrzebowania na materiały do pakowania, w zamawianiu odpowiedniego wyposażenia, doborze robotników spośród osób przysyłanych mu przez dział kadr oraz w planowaniu dostaw. Nie będzie on jednak wiedział, na czym polega praca innych działów przedsiębiorstwa.

Read the rest of this entry »

Zasada informacji kierowniczej i zrozumienia

Stanowiska kierownicze są ośrodkami komunikacji w organizacji, a kierownik stanowi podstawowe ogniwo porozumiewania się w zorganizowanym przedsiębiorstwie.

Read the rest of this entry »

TEORIA PRZEWODZENIA OPIERAJĄCA SIĘ O CECHY CHARAKTERU CZ. II

Barnard nie twierdzi, że jest to ideał przywódcy, jednak drugi aspekt przewodzenia wiąże on ze swoją definicją o odpowiedzialności. Niestety, nie podaje listy cech, co umożliwiłoby ocenę cech przywódców.

Read the rest of this entry »

Stopnie uprawnień

Delegując podwładnemu uprawnienia w celu przeszkolenia go na przyszłego kierownika, trzeba zwrócić uwagę na dwie ważne sprawy. Pierwsza, to stopień uprawnień danego pracownika. Nie należy przydzielać pewnych obowiązków i uprawnień do ich wykonywania osobie nie mającej odpowiedniego doświadczenia. Ludzie potrzebują czasu, aby dojrzeć do wykonywania pewnych funkcji. Zadania powinno się przydzielać stopniowo, w miarę jak szkolony pracow- nik robi postępy, nad czym musi czuwać kierownik. Nie znaczy to, że podwładny nie wykonuje swych obowiązków, wykonuje jednak swe zadania pod kierunkiem i stosunkowo ścisłą kontrolą zwierzchnika. W miarę jak podwładny zdobywa doświadczenie, zwierzchnik może rozluźniać ścisłą kontrolę i poszerzać zakres uprawnień pozwalających podwładnemu na wybór metod i środków do osiągania jego zadań.

Read the rest of this entry »

Reguły należy odróżniać od polityki

Celem kierunków polityki jest nadanie takiego kierunku sposobowi myślenia przy podejmowaniu decyzji, aby zwracano uwagę na te dziedziny działania, które można różnie interpretować.

Read the rest of this entry »